Jedną z najważniejszych zasług MŚP w europejskiej branży spożywczej jest propagowanie dużej różnorodności żywieniowej w Europie. Muszą one jednak stawiać czoła rosnącemu poziomowi ograniczeń w ich sposobie działania. Szereg problemów ze zdrowiem publicznym w przeszłości, związanych głównie z dużym przemysłem, doprowadził do przyjęcia przepisów i norm o ogólnym zastosowaniu. Musimy więc sprawić, żeby przepisy te zaczęły uwzględniać wielkość przedsiębiorstwa, tak aby były one dostosowane do przeciętnego producenta żywności.

W normalizacji jesteśmy aktywni w komitetach technicznych, zajmujących się maszynami używanymi w branży spożywczej. Ponieważ wiele wymogów w tym sektorze jest regulowanych przez prawo, jesteśmy również obecni w Grupie UEAPME Żywność, która zajmuje się europejską legislacją dotyczącą żywności. Obecnie jednym z głównych punktów zainteresowania tej grupy jest rozporządzenie dotyczące dostarczania konsumentom informacji o żywności (tj. wymóg etykietowania).

Obecnie nasz ekspert pan Bob Salmon bierze udział w pracach trzech komitetów technicznych CEN:

• TC 146 – Opakowania – bezpieczeństwo
• TC 153 – Maszyny do przetwórstwa spożywczego
• TC 182 – Aparatura chłodnicza, bezpieczeństwo i wymagania środowiskowe

TC 153 składa się z 10 grup roboczych: zajmujących się: maszynami piekarskimi WG1, maszynami do przetwórstwa mięsnego jak piły, maszyny do mielenia mięsa, mieszałki WG2, krajalnicami WG3, urządzeniami gastronomicznymi WG4, wirówkami WG5, maszynami do produkcji makaronu WG7, oziębiaczami mleka WG8, przetwórstwem ryb WG11, bezpieczeństwem WG12 i higieną WG 13.

Nowa dyrektywa Maszyny wymusza rewizję większości norm w tym komitecie technicznym. Wprowadziła ona koncepcję ocen ryzyka w celu uwzględnienia wielu czynników, w tym zużycia maszyny i jej nieprawidłowego użycia. Oszacowano, że aż 600 norm może wymagać korekty. Ponieważ jest to mozolny proces, eksperci branżowi są dość powściągliwi w podejmowaniu działań w tym kierunku. Warto zwrócić uwagę, że wszystkie te normy są stworzone dla maszyn przemysłowych, co oznacza, że mali producenci/użytkownicy, którzy wybierają maszyny do użytku domowego mogliby nie zostać objęci przez te normy. Dlatego też ważne jest zbadanie skutków takiej sytuacji, skoro wielu małych producentów żywności korzysta zazwyczaj w ich działalności handlowej z maszyn do użytku domowego.

Dopiero od niedawna jesteśmy obecni w TC 146 i TC 182. Jednakże naszemu ekspertowi udało się mieć kilka pomyślnych interwencji. Jeden z nowych projektów normy wymagał, by każdy system chłodniczy, który nie jest napełniany gazem w fabryce, mógł być zmieniony tylko przez osobę posiadającą odpowiednie zaświadczenie o kompetencjach. Większość małych zakładów rzeźniczych i sprzedawców detalicznych samemu instaluje systemy chłodnicze w chłodniach. Dla nich brak możliwości włączenia/wyłączenia instalacji lub zmienienia ustawień temperatury bez uprzedniego wezwania eksperta byłby nierozsądny. Na szczęście argument ten został pozytywnie rozpatrzony i norma została odpowiednio zmieniona.

Inną sprawą budzącą nasze zainteresowanie jest duża liczba odnośników w tekstach do innych norm, co oznacza, że posiadacz jednego dokumentu musi kupić średnio dwadzieścia innych, aby dobrze zrozumieć ten jeden. Staramy się więc przekonać twórców norm do ograniczania liczby odnośników, które trzeba przeczytać, by zapoznawanać się z jedną normą. Jednakże kontrargumentem jest fakt, że odnośniki normatywne są dokumentami, które mogą być oddzielnie aktualizowane. Jest to oczywista zaleta, ponieważ nie trzeba poprawiać każdej normy za każdym razem, gdy wprowadza się drobną zmianę. Dlatego rozwiązaniem kompromisowym byłoby przyznanie bezpłatnego wglądu do odnośników do innych norm i duża upusty na zakup kolekcji norm.

Trudno wyliczyć korzyści dla MŚP, które zostały osiągnięte w ostatnich latach. Przykładowo wysokość mikserów do ciasta, która pierwotnie pozwalała tylko na rozrabianie mechaniczne ciasta musiała zostać zmieniona w celu umożliwienia piekarzom ręczne wsypywanie mąki. Systemy bezpieczeństwa, które mogłyby się przyjąć w dużych fabrykach mogłyby być na tyle niewygodne, że omijano by je w małych przedsiębiorstwach, wystawiając tym samym pracowników na niedopuszczalne ryzyko. Ponadto udało nam się powstrzymać inicjatywę CEN BT TF 158 stworzenia normy dla dystrybutorów napoi (zobacz nasze stanowisko na ten temat). Poza tym przedłożyliśmy szczegółowy zbiór poprawek do ISO 22000, normy dotyczącej systemów zarządzania bezpieczeństwem żywności. Niektóre poprawki, choć wciąż zbyt mało, zostały włączone do wersji ostatecznej i dlatego uważamy, że bardziej uproszczone podejście do tego zagadnienia jest nadal potrzebne.

Aby uzyskać więcej informacji prosimy o kontakt z p. Maciejem Grzeszczykiem m.grzeszczyk@normapme.com.

TOP