Mandaty normalizacyjne są mechanizmem, za pomocą którego Komisja Europejska zleca Europejskim Organizacjom Normalizacyjnym tzw. ESOs (tj: CEN-CENELEC–ETSI) wypracowanie i przyjęcie norm europejskich wspierających Europejską politykę i prawodawstwo.

Projekty norm są przygotowywane przez Komisję w procesie konsultacji z szerokim gronem zainteresowanych stron. Zanim zostaną oficjalnie zaadresowane do ESOs, są przedkładane pod komentarz Stałego Komitetu Dyrektywy 98/34/EC. Członkami tego komitetu są przedstawiciele Państw Członkowskich UE.

ESOs, które są niezawisłymi organizacjami, mają prawo odrzucić mandat, jeśli uznają, że nie można wypracować normy w danym obszarze. W rzeczywistości odrzucenie mandatu zdarza się rzadko, ze względu na wspomnianą powyżej konsultację. Stosowanie norm europejskich, wypracowanych na zlecenie poprzez mandat Komisji i wspierających legislację europejską, pozostaje dobrowolne.

Mandaty można podzielić na trzy kategorie: mandaty studium nad możliwością normalizacji jakiegoś obszaru, mandaty wypracowania programu normalizacji oraz mandaty wypracowania i adaptacji norm europejskich.

Poniższy link prowadzi do bazy danych dla mandatów wydanych od czerwca 2002 r., łącznie z dostępem do ich pełnego tekstu.

"Normy zharmonizowane" są to normy europejskie, przyjęte przez CEN, CENELEC lub ETSI, w następstwie mandatu wystawionego przez Komisję Europejską po konsultacji z Państwami Członkowskimi. Są wypracowywane w otwartym i przejrzystym procesie, opartym na zasadach konsensusu między wszystkimi zainteresowanymi stronami.

Zgodność z normami zharmonizowanymi, których tytuły i numery zostały opublikowane w Dzienniku Oficjalnym Unii Europejskiej i przeniesione do zbioru norm krajowych, dostarcza domniemanie zgodności z wymogami podstawowymi dyrektyw UE. Zgodność z normami zharmonizowanymi jest dobrowolna, a producenci mogą wybrać inne rozwiązania techniczne udowadniające ich zgodność ich produktów z wymogami zasadniczymi. W wielu przypadkach zgodność z normami zharmonizowanymi zwiększa opcje procedur oceny zgodności.

W przypadku dyrektyw Nowego Podejścia, zgodność z normami zharmonizowanymi oznacza zgodność z oznakowaniem CE. Mimo że zgodność z wymogami oznakowania CE można zademonstrować w inny sposób niż stosując normy zharmonizowane, ta metoda jest jednak najprostsza. Jeśli produkt przypada pod zakres dyrektyw Nowego Podejścia, wymagane jest oznakowanie CE, aby mógł zostać umieszczony na rynku UE.

Przegląd norm zharmonizowanych znaleźć można na "Liście norm zharmonizowanych“. Mimo że lista ta jest uaktualniana regularnie, może ona nie być kompletna i jedynie publikacja w Dzienniku Oficjalnym wywoluje efekt prawny.

Normy europejskie (EN) to dokumenty, które zostały ratyfikowane przez jedną z ESO - trzech europejskich organizacji normalizacyjnych: CEN, CENELEC lub ETSI.

Są zaprojektowane i stworzone przez ESO z udziałem zainteresowanych stron przejrzystym procesie opartym na zasadach konsensusu.

Normy europejskie są kluczowym składnikiem Jednolitego Rynku Europejskiego.

Regulacja Wewnętrzna, Część 2, stwierdza, że norma europejska “niesie ze sobą obowiązek implementacji na poziomie narodowym, z nadaniem jej statusu normy narodowej i wycofaniem norm narodowych sprzecznych z jej postanowieniami”.

Oznacza to, że EN musi zostać transponowana w normę narodową we wszystkich krajach UE i EFTA.

Organizacje CEN, CENELEC i ETSI dostarczają normy europejskie zgodnie ze swoimi uprawnieniami.

Poniżej:

- normy CEN

- normy CENELEC

- normy ETSI .